Spis treści:

Adolf William Bouguereau (1825-1905) to artysta niezwykle płodny. Pozostawił około siedmiuset dziel. Był najsłynniejszym, najbardziej szanowanym malarzem swoich czasów mistrzem realistycznego malarstwa.
Uprawiał tzw. akademizm - oficjalną sztukę wzorowaną na dokonaniach renesansu, nie poszukującą nowych rozwiązań formalnych. Akademistów atakowali wówczas artyści awangardowi, a dziś krytykują ich podręczniki do historii sztuki. Zarzucali im skostnienie, powtarzanie utartych schematów. Akademiści malowali wiele konwencjonalnych przedstawień, scen biblijnych, ale były to zwykle dzieła przeznaczone do dekoracji świątyń. Bronili się przed sztuką abstrakcyjną uważając, że wypacza ona gust odbiorców. Wraz z życzeniami świątecznymi dedykujemy naszym Czytelnikom reprodukcję obrazu A. W. Bouguereau Pieśń Aniołów" (1871)

Duszpasterz Krajowy wraz z Radą Duszpasterską

     Jezus narodził się ponad dwa tysiące lat temu, stwarzając nowe podwaliny ludzkiej społeczności. Przyszedł do nas nie tylko raz. Rodzi się nieustannie na nowo tam, gdzie jest akceptujący go świat ludzkich serc - Boży Świat. Jezus nie tylko rodzi się w nas, ale może w nas wzrastać, jak wzrastał w Nazarecie, jeżeli jest w naszym sercu Boży Świat.
     Czy tak jest, zależy od niego samego i od tego, czy poddamy się Jego działaniu. Jeżeli tylko otworzymy się na niego, pozwolimy, aby w nas działał - On reszty dokona, chociażby nasze serca były grzeszne, ubogie i jeszcze niedoskonałe. Odnajdźmy się w roli "śpiewających Aniołów", albo Pasterzy, oddających mu pokłon i zatrzymujący w gościnnej stajni naszego serca.
     Nie mówmy, że słabo wierzymy, że niedoskonale praktykujemy swoją wiarę. Nie mówmy, że brak jest miejsca dla Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa w naszym domu, w naszej pracy, w naszym życiu. On - Jezus przyszedł, narodził się dla każdego z nas dlatego, że jesteśmy słabi i grzeszni. Kościół, który on założył nie jest potrzebny świętym, ale nam zwykłym słabym ludziom, bo dzięki Niemu Jezus może w nas wzrastać.
     Jesus, który przychodzi do nas, jest dla nas początkiem i celem istnienia i naszego działania, z niego płynie do nas Jego moc i siła. Nie widzimy jednak żadnych pasów transmisyjnych, magistrali cyfrowych, czy elektronicznych dokumentów. Widzimy jedną Księgę Życia - Biblię, z której pochodzi siła naszej wiary. Gdy Bóg odmawia choć na jedną chwilę swych mocy świat pogrąża się w cieniu śmierci, upada. Żydowski król Dawid w Psalmie 104 mówi:

     Bóg sprawuje władzę w świecie organizując prawa, którymi kieruje się świat. To według tych praw wszystko żyje, a człowiek ma możliwość pomnażania dóbr ziemi, dlatego musi być pracowity wierząc, że świat nie jest jego własnością, ale jest oddany do jego całkowitej dyspozycji. Ten "Boży Świat" jest niezwykle skomplikowanym mechanizmem, którego tajemnice ludzie nieustannie odkrywają i do końca odkryć nie mogą. Pracując w spokoju i ciszy nad odkrywaniem jego tajników, podziwiamy wielką mądrość w nim zawartą, przewyższającą cuda współczesnej elektroniki.
     "Świat Boży", świat, który Bog oddał do naszej dyspozycji to swoista Boża pracownia, laboratorium Boże. W Laboratorium tym jako w laboratorium przyrody dostrzegamy, że "Boże dzieła są doskonałe", nie ma nich tandety i dorywczości. W tym laboratorium, jak w ewangelicznej winnicy, jest miejsce dla każdego człowieka. "Idźcie i wy do winnicy mojej" (Mt 20,3). Ludzie zajmujący się pracą naukową zanurzają się w laboratorium Boga i "czynią sobie ziemie poddaną". Wyposażeni przez Stwórcę w rozum, wolną wolę i serce są sami najwspanialszym dziełem Boga i tajniki świata potrafią przybliżać innym.
     Narodzenie Boga-Człowieka na ziemi przed ponad dwoma tysiącami lat, w stajni betlejemskiej, wśród przyrody, zwierząt, gwiazd i krzątaniny pasterzy, jest dla nas nieustannym wyzwaniem. Tak mamy działać, aby Jezus znalazł miejsce, teraz na ziemi w naszym sercu, w naszym życiu, w naszej pracy zawodowej.
     Legenda wigilijna wyraża tak wielki szacunek dla tej chwili. Głosi ona, że w noc wigilijną nawet zwierzęta mówią ludzkim głosem, gdy pierwsza gwiazdka na niebie pozwala na zasiadanie do stołu wigilijnego.
     Zasiadając do stołu wigilijnego lub świątecznego warto przemówić ludzkim głosem do innych ludzi. Warto przemówić czytając Pismo Święte, które przypomni nam historyczny kontekst narodzin Chrystusa. Warto słowami modlitwy, może zapomnianego pacierza, śpiewem kolęd i życzliwą rozmową, odbudować rodzinne, może obecnie nadwyrężone, więzy miłości. Warto stać się udziałowcem "Bożego Świata", jak w słowach starej modlitwy na Boże Narodzenie:
     "Spraw Jezu Maleńki, abym stał się prawdziwym człowiekiem. Mocą Twego ludzkiego Narodzenia, pomóż mi, aby w każdym napotkanym widział człowieka stworzonego przez Ciebie na obraz i podobieństwo Boga".

     Działanie szatana sprawia, że niektórzy ludzie (w tym chrześcijanie) wyłączają w określonych sytuacjach funkcjonowanie własnego rozumu. Czynią tak m.in. ze strachu, w imię różnie pojętej kariery, kierując się namową, poleceniami partyjnymi, interesami prywatnymi lub grupowymi a także z powodu innych form "zaślepienia i zniewolenia."
     Czy w takich przypadkach powinnyśmy milczeć?
     Żadne zło, żaden grzech nie jest sprawą osobistą jednego człowieka. Ponosimy współodpowiedzialność za wiele grzechów innych ludzi, chociaż nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Odczuwamy skutki tych grzechów. Do tych "grzechów cudzych" należy nasze milczenie, gdy ktoś grzeszy. Tłumaczymy się: "To jego prywatna sprawa".
     Upominanie grzeszących należy do czynów miłosiernym dotyczących duszy. Ta zasada katechizmowa dotyczy wszystkich ludzi wierzących bez względu na stan cywilny, stan posiadania oraz zajmowane stanowisko służbowe i pełnione funkcje.
     Skoro wierzymy, że Bóg jest Panem wszystkiego, uznajemy równocześnie, że Boże Prawo powinno obowiązywać we wszystkich sferach życia: w gospodarce, polityce, administracji publicznej, rodzinie społeczności lokalnej, itd.
     Jezus Chrystus zwyciężył śmierć, piekło i szatana. Powierzenie Panu Jezusowi, z głęboką wiarą i zaufaniem, problemów, trosk, obaw oraz naszej bezradności jest jedynym właściwym rozwiązaniem oraz drogą ku zbawieniu. Musimy jednakże pamiętać, że Krzyż Chrystusowy powinien być zawsze i wszędzie na pierwszym miejscu. Dotyczy to zarówno spraw wielkich jak i małych, decyzji administracyjnych i personalnych, rozmów prowadzonych z klientami, przełożonymi i podwładnymi oraz życia prywatnego. W przeciwnym razie praktyki religijne oraz czynione gesty i znaki religijne stają się naszą fasadą, a mogą stać się także powodem uszczypliwości, krytyki a nawet zgorszenia.
     Warto w tym miejscu powołać się na słowa ojca Aleksandra Mienia zaczerpnięte ze str. 37 książki księdza Tadeusza Pikusa pt. "Aleksander Mień, kapłan kościoła prawosławnego - zamordowany" (wydanej przez VERBINUM w 1997 r.). "Ludzie przychodzą do świątyni, widzą i słyszą was, widzą waszą podłość, małostkowość, złośliwość i myślą . To wy jesteście przegrodą między Chrystusem i tymi, którzy oglądają was jako wyznawców Jego nauki. Wasi bliscy dlatego są niewierzący, że znają was!". Według ojca A. Mienia trzeba przede wszystkim walczyć nie z ateizmem, lecz z pseudochrześcijaństwem wewnątrz każdego z nas.
     Ksiądz biskup Ryszard Karpiński (Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa emigracji) wygłaszając konferencję podczas X Jubileuszowej Pielgrzymki pracowników służb celnych, skarbowych i finansowych na Jasną Górę informował o dynamicznie rozwijających się kościołach w niektórych krajach Azji (zwłaszcza w Korei w części niekomunistycznej). Z ust księdza biskupa usłyszeliśmy również, że główną przyczyną "wiosny religijnej" są świadectwa jakie dają swoim życiem koreańscy katolicy, którzy odsłaniają innym "obraz Boga" w człowieku.
     Spójrzmy równocześnie na kraje Europy Zachodniej i Polskę; na własne środowiska i nas samych. Pamiętajmy, że jest MIŁOŚĆ i tylko Ona zwycięża. Św. Paweł Apostoł w "Liście do Rzymian" naucza nas (12, 9-10): "Miłość niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem. W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi. W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie." Pierwsze zdanie cytatu wskazuje, że MIŁOŚĆ powinna iść w parze z PRAWDĄ. By godnie żyć, podejmować właściwe decyzje należy poznać prawdę; także prawdę o sobie i niekiedy o drugim człowieku. "A każdy, kto jest z prawdy słucha głosu mego", głosu Chrystusa Króla Wszechświata (por. J18, 37).

     Święty Paweł Apostoł w "Liście do Rzymian" napisał m.in. o posłuszeństwie wobec władzy świeckiej (Rz 13, 1-7):

     Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. Oddajcie każdemu to, co mu się należy: komu podatek - podatek, komu cło - cło, komu uległość - uległość, komu cześć - cześć"
     Ziemska władza polega na powodowaniu, by inne podmioty zachowywały się zgodnie z wolą sprawującego władzę. Źródłem tej władzy, zgodnie z teorią organizacji i zarządzania, może być np. hierarchia, prawo własności rzeczy, uczucia. Pracownicy, urzędnicy oraz funkcjonariusze organów, urzędów i służb podległych Ministrowi Finansów posiadają władzę na podstawie delegowania kompetencji a sprawują ją w imieniu Państwa.
     Jest to wielki obowiązek i zaszczyt ale również ogromna odpowiedzialność. Cytowany fragment "Listu do Rzymian" nie jest jedynie pouczeniem (nauką) dla obywateli. Autor Natchniony zawarł w nim wiele słów, które odnoszą się również bezpośrednio do sprawujących władzę:
     Czy sprawując władzę nie przeciwstawiamy się porządkowi Bożemu? Warto w tym miejscu przypomnieć cztery cnoty główne, którymi powinniśmy się kierować w życiu, w tym także w wypełnianiu powinności służbowych. Są nimi: ROZTROPNOŚĆ, SPRAWIEDLIWOŚĆ, UMIARKOWANIE I MĘSTWO. Sprawowanie władzy to przede wszystkim służba Państwu i obywatelom.

     Redakcja biuletynu "Oblicza Monety" dostała wiele listów, głównie od pracowników i funkcjonariuszy celnych, w których zawarte było powtarzające się pytanie: Czy prawdą jest, że na mocy porozumienia między Ministerstwem Finansów, a Konferencją Episkopatu Polski opiekę duszpasterską nad funkcjonariuszami Służby Celnej przejęło Duszpasterstwo Wojskowe prowadzone przez Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.
     Respondenci pytali także, czy opieka duszpasterska Ordynariatu Polowego będzie dotyczyła tylko celnych służb mundurowy, czy także pracowników cywilnych zatrudnionych w Izbach, Urzędach i Oddziałach Celnych.
     Pragniemy odpowiedzieć, że do dnia oddania do druku tego numeru (18.12.2006), ani nasze Duszpasterstwo, ani Redakcja "Oblicza Monety" nie otrzymały takiej informacji, lub kopii stosownego dokumentu, ani z Sekretariatu Episkopatu Polski, ani też od wnioskodawców.
     Solennie obiecujemy naszym czytelnikom, że w następnym numerze "Oblicza Monety" podamy szczegółowe informacje dotyczące stanu faktycznego tego zagadnienie oraz okoliczności w jakich to rozwiązanie się wyklarowało.
     Pomysł ten - jak sądzimy - jest dobry i zapewne przyczyni się do rozwoju i skuteczności działań duszpasterskich w środowisku funkcjonariuszy celnych.

     Ministerstwo Finansów w dniach 12-13 grudnia br. zorganizowało w Warszawie Konferencję nt. "Administracja Skarbowa- nowoczesna - efektywna - przyjazna" pod patronatem pana Mariana Banasia - Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów, Szefa Służby Celnej z udziałem pani prof. Zyty Gilowskiej Wicepremier, Minister Finansów. Rozpoczęto w ten sposób debatę narodową z udziałem przedstawicieli administracji, biznesu, polityki, mediów i świata nauki na trudny temat reformy administracji podatkowej i Służby Celnej.
     Konferencję poprzedziła Msza Św. w Kościele Św. Apostołów Piotra i Pawła na Koszykach, którą odprawił ks. Kanonik Henryk Drozd - Duszpasterz Krajowy Służb Celnych, Finansowych, Podatkowych i Skarbowych RP.
     Organizatorzy Konferencji, którym osobiście przewodniczył Pan Marian Banaś - Wiceminister Finansów, Szef Służby Celnej, odpowiedzialny za służby podatkowe i celne, postawili następujące cele konferencji:
     Radzie Naukowej przewodniczył pan prof. Piotr Pogonowski - dyrektor Departamentu Prawnego i Zastępstwa Procesowego Ministerstwa Finansów wraz z zastępcami w osobach pana prof. Ryszarda Tadeusiewicza oraz pana prof. Antoniego Hanusza. Natomiast Komitetowi Organizacyjnemu przewodniczył pan Jerzy Grygierzec - dyrektor Departamentu Administracji Podatkowej MF, z wiceprzewodniczącymi w osobach: pani Agnieszka Szymankiewicz (Zastępca Szefa Służby celnej RP) oraz pan dr Jerzy Tchórzewski (zastępca dyrektora Departamentu Administracji Podatkowej). Kolejnym trzem panelom przewodniczyli: prof. Hubert Izdebski (UW), prof. Piotr Pogonowski (MF), prof. Ryszard Tadeusiewicz (AGH, AE w Krakowie).

ROZMOWY ZE ZWIĄZKAMI

     W dniu 12 grudnia br. pod Ministerstwo Finansów udali się związkowcy, głównie z branżowych związków zawodowych funkcjonujących w resorcie skarbowości i w Służbie Celnej. Była wśród nich też grupa osób reprezentująca Sekcję Krajową Pracowników Skarbowych NSZZ Solidarność (głównie z UKS-ów) z przewodniczącym panem Tomaszem Ludwińskim.
     Związkowcy złożyli na ręce pana Mariana Banasia - Wiceministra Finansów, postulaty płacowe oraz dotyczące poprawy funkcjonowania miejsc pracy. Po złożeniu petycji przewodniczący związków zawodowych udali się na Konferencję, gdzie jako zaproszeni goście zabierali głosy. Wszystko w demokratycznym i solidarnym państwie prawa jest potrzebne, ale we właściwych proporcjach - komentowano złożoną petycję w kuluarach.

BIAŁA KSIĘGA

     "Dla samej Kontroli Skarbowej jest to wydarzenie przełomowe, ponieważ przez lata funkcjonowania naszej służby zasada nie ujawniania jakichkolwiek informacji i dokumentów była jednym z jej dogmatów" - tak rozpoczął konferencję prasową Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej Paweł Banaś, podczas której przestawił powody publikacji przez Ministerstwo Finansów materiałów dotyczących firm JTT Computer S.A oraz Optimus S.A.

ZA GŁĘBOKO
W sali operacyjnej pielęgniarka zwraca się do lekarza:
- Panie doktorze, to już trzeci stół operacyjny, który pan zniszczył w tym miesiącu.
Proszę nie ciąć tak głęboko.

CZWORACZKI
Na szpitalnym korytarzu lekarz pyta pielęgniarkę:
- Siostro, kto tam tak głośno płacze? Chyba nie te czworaczki, które się urodziły dziś w nocy?
- Nie. To ich tato.

KONSERWA
- Panie doktorze, bardzo boli mnie brzuch.
- A co pani jadła ?
- Puszkę śledzi.
- Czy były świeże ?
- Nie wiem, nie otwierałam!

LEK DLA ŻONY
- Nie rozumiem, dlaczego mam panu zapisać środki nasenne,
skoro pół nocy przesiaduje pan w barze...
- To nie dla mnie, to dla mojej żony!

CO POMOGŁO ?
Profesor do początkującego lekarza:
- Przecież pana pierwszy pacjent wyzdrowiał, nie rozumiem więc, dlaczego jest pan zdenerwowany?
- Bo nie mam pojęcia, panie profesorze, co mu pomogło....